மற்றைய அன்பர்களுக்கு வரைந்த திருமுகங்கள் 

மற்றைய அன்பர்களுக்கு வரைந்தவை:

திருநறுங்குன்றம் ராமசாமி நயினார், பொன்னுசாமி பிள்ளை ஆடூர் சபாபதி சிவாசாரியர் ஆகிய மூவர்க்கு வரைந்த முதல் மூன்று திருமுகங்களுக்கும் அடிகள் கைப்பட எழுதப் பெற்ற மூலங்களே ஆதாரம். இவற்றை யாம் பார்த்திருக்கிறோம்.

பொன்னுசாமி பிள்ளைக்கு வரைந்த திருமுகம் யோசனைக் குறிப்பும் மருத்துவக் குறிப்பும் கொண்டதாக உள்ளது. அடிகட்குப் பொன்னுசாமி பிள்ளை எழுதிய கடிதத்துடன் நாகவல்லியும் சம்பீர பலங்களும் அனுப்பியிருக்கிறார். நாகவல்லி – வெற்றிலை, சம்பீர பலம் – எலுமிச்சம்பழம். கடிதத்துடன் மங்கலப் பொருள்களான இவற்றை மரியாதைக்காக அனுப்புவது இவருக்கு வழக்கமென்பது, ‘இவ்விடம் கடிதம் அனுப்புந்தோறும் இந்தப் பிரகாரம் அனுப்புவது பிரயாசம் என்று என் மனம் என்னை வருத்துகின்றது’ என்று அடிகள் பதிலெழுதுவதால் தெரிகிறது. பொன்னுசாமிபிள்ளைக்கும் அடிகட்கும் கடிதத் தொடர்பு அதிகம் இருந்திருக்கிறது. எனினும் அடிகள் வரைந்த ஒரு திருமுகமே வெளிப்பட்டிருக்கிறது. வெளிப்படாத பலவோ சிலவோ வெளிப்படத் திருவருள் துணைசெய்ய வேண்டும்.

இலக்கண நுண்மாண் இயல் என்னும் நான்காம் திருமுகத்தின் வரலாறு:

கருங்குழியில் அடிகள் உறைந்த வீட்டிலிருந்த புருஷோத்தம ரெட்டியார் ஒரு சமயம் வீட்டில் கோபித்துக் கொண்டு வெளியேறி விட்டார் அவர் மதுரைக்குச் சென்று திருஞானசம்பந்தர் மடத்தில் திருச்சிற்றம்பல ஞானிகளுடன் இருப்பதாகக் கேள்வியுற்ற குடும்பத்தினர் மதுரை மடத்திற்குக் கடிதமொன்றெழுதி அவரை வருவித்துதவுமாறு அடிகளை வேண்டினர். அடிகளும் மடத்துச் சுவாமிகளுக்கு ஒரு திருமுகம் அனுப்பினார். அத்திருமுகத்தை மடத்திலிருந்த சிலர் பார்க்க நேரிட்டது. கணக்கிலவதானி தேவி பட்டினம் முத்துசாமி பிள்ளை என்பவர் அப்போது அங்கிருந்தார். அடிகளின் திருமுகத்தைப் பார்த்த அவர், ‘வள்ளலாரைப் பெரிய வித்துவான்’ என்று சொல்கிறார்களே, அவருடைய படிப்பு இலக்கணமில்லாப் படிப்பு’ என்றார். திருச்சிற்றம்பல ஞானிகள் அதனைக் கேட்டு வருந்தியவராய், வள்ளற் பெருமான் விவகரிக்குங் காலத்தில் சிதறிய இலக்கணத்தில் கோடியிலொரு கூறே இவ்வுலகில் வழங்குகின்றது என்றார். அப்படியாயின் இலக்கணச் சிறப்புடன் வள்ளலாரிடமிருந்து ஒரு கடிதம் வருவித்து அனைவருக்கும் காட்டுமாறு மடத்துச் சுவாமிகள் கூறினார். ஞானிகள் அடிகட்கு ஒரு கடிதமெழுதி, அவ்விடத்திய செய்திகளை இலக்கண வகையால் தனக்குத் தெரிவிக்க வேண்டுமென விண்ணப்பித்தார். தொழுவூர் வேலாயுத முதலியாரும் ச. ஆறுமுகமுதலியாரும் குடியிருந்த வீட்டின் முகப்பில் அடிகள் இருந்தபோது அந்தக் கடிதம் வந்தது. கடிதத்தைக் கண்ட அடிகள் ‘பிச்’ என்று சொல்லி எறிந்து விட்டார் உடனிருந்த தொழுவூர் வேலாயுத முதலியாரும் மற்ற அன்பர்களும் இலக்கணப் புலமையுடன் திருமுகம் எழுதியனுப்ப வேண்டுமென்று வற்புறுத்தினர். அடிகளும் மறுக்க வொட்டாது இரண்டொரு வரிகள் மட்டும் எழுதி வேலாயுதனாரிடம் கொடுத்துக் கடிதத்தை முடித்தனுப்பக் கட்டளையிட்டார். அவ்வாறே வேலாயுதனார் இவ்விலக்கணத் திருமுகத்தை எழுதிய னுப்பினார்.

ச.மு.க. பிரபந்தத் திரட்டில் (1923) உள்ள இராமலிங்க சுவாமிகள் சரித்திரக் குறிப்புகளிலும், திருவருட்பா, ச.மு.க. பதிப்பில் (1924) உள்ள இராமலிங்க சுவாமிகள் சரித்திரக் குறிப்புகளிலும் இதன் தலைப்பு ‘இலக்கணவியநடை வழக்கப்பாடுறுத்துவிக்கும் பத்திரிகை’ என்றிருக்கிறது. இதன் கீழுள்ள கையொப்பம்’ இங்ஙனம், ‘நங்கோச் சோழன் வீரமணிச்சூடியார் திருவாணைப்படிக்கு அடிமை தொழுவூர் வேலாயுதம்’ என்றிருக்கிறது. ‘பார்வதிபுரம், சுக்கில வருடம் துலாரவி**’ என இடமும் காலமும் குறிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆ.பா. வியாக்கியானப்பகுதி முதற் பதிப்பிலும் (1931-ல் உரைப்பகுதி என்ற பெயருடன் வெளிவந்தது) மேற்குறித்தவாறே தலைப்பு, கையெழுத்து, இடம், காலம் ஆகியவற்றைப் பதிப்பித்திருக்கிறார். வியாக்கியானப் பகுதி இரண்டு (1935) மூன்றாம் (1961) பதிப்புகளில் தலைப்பு ‘இலக்கணப் பத்திரிகை’ என்று காணப்படுகிறது. கையெழுத்து ‘இங்ஙனம் நங்காச் சோழன் வீரமணி சூடியார் திருவாணைப்படிக்கு’ என்று மட்டுமே இருக்கிறது. ‘அடிமை தொழுவூர் வேலாயுதம்’ என்பது இல்லை. இடம், காலம், குறிப்புகளும் இல்லை. இவ்விலக்கணத் திருமுகத்தின் வரலாறு அடியில் கண்டபடி ஓர் பிரதியில் காணப்படுகிறது’ என ஆ. பாலகிருஷ்ண பிள்ளை குறிப்பிடுகிறார்.

மதுரை திருஞானசம்பந்த சுவாமிகள் மடத்தில் திருவருட்பிரகாச வள்ளலார் ஜக சகாப்தம் 2-ல் நிகழாநின்ற விபவ வருடம் ஆவணி மாதத்தில் திருக்கழுக்குன்றம் திருச்சிற்றம்பல ஞானிகள் போயிருந்த தருணத்தில், கடந்த அக்ஷய வருடத்தில் கருங்குழி புருஷோத்தம ரெட்டியார் தன் வீட்டிலிருந்து கோபத்தால் மதுரைக்குப் போயிருந்த தருணத்தில் மேற்படியாரை யுபசரித்து இவ்விடம் அனுப்ப வேண்டுமென்று மேற்படி மடத்து சுவாமி களுக்கு சி. இராமலிங்கம் பிள்ளை யவர்களால் அனுப்பட்ட கடிதத்தால் – ஒரு தருணம் நாவலர் விசேஷ வித்வானென்று சொல்கிறார்களே யவருடைய படிப்பு இலக்கணமில்லாப் படிப்பு – என்று சொல்லக் கேட்ட திருச்சிற்றம்பல ஞானியார் புகன்றது. அவர்களால் விவகரிக்கும் விவகாரத்திற் சிதறிய இலக்கணத்தின் மொழிகளில் கோடியிலொரு கூறிவ்வுலகி லிருக்கிறதென்று வாதிக்க அம்மடத்து சுவாமிக ளப்படியாகி லந்த சுவாமிகளா லிலக்கண விதிப்படியொரு கடிதமனுப்பும்படி கேட்டு வருவிக்க வேணு மென்று கேட்டுக் கொண்டபடி – மேற்படி ஞானி யிவைகளைக் குறியாமல் சன்னிதானத்திற்கு ஒரு கடிதம் அனுப்பினார். மேற்படி கடிதத்தினால் இவ்விடத்திய சுகுணங்களையும் அற்புதங்களையும் இலக்கண வகையாற் றனக்குத் தெரிவிக்க வேண்டுமென்று பிரார்த்தித்ததால் – அதன் பொருட்டெழுதி விடுத்த குசல பத்திரிகை பின்புறங் காண்க.

இலக்கணப் பத்திரிகை:

ச. ஆறுமுக முதலியார் வேலாயுத முதலியாரிவர்கள் குடியிருந்த முகப்பிலிருந்து அய்யா அவர்களாற் சில வரியும் மற்றவை ஆக்ஞையின் பேரில் வேலாயுத முதலியாராலும் எழுதியது.

இலக்கணத் திருமுகத்தைப் பெற்ற திருச்சிற்றம்பல ஞானிகள் மடத்திலுள்ள அனைவருக்கும் காட்டினார். அவதானியார் முத்துசாமிப் பிள்ளைக்குப் பொருள் விளங்காததால் “வேணுமென்றே ஒருவித்துவான் பூட்டுப் போட்டால் அந்த வித்துவான் தான் அதைத் திறக்க வேண்டும்” என்றார். ‘ஞானியார் அப்படியாயின் நீர் ஒரு பூட்டுப் போடும்’ என்றனர், அவதானியார்.

தகரவரிக் கூந்தலர்கா மாதிமுந்நீர் தாழும்
தகரவரி நாலைந்து சாடும் – தகரவரி
மூவொற்றி Êர்பொருளை மூன்றுமங்கை யேந்துமொரு
சேவொற்றி Êரானைச் செப்பு.

என்ற வெண்பாவை இயற்றி யனுப்பினார். இதற்கு அவதானியார் கருதிய உரையையும் அவர்க்கும் விளங்காத வேறு ஒரு விசேட உரையையும் அடிகள் செய்து விடுத்தனர். அவற்றைக் கண்ட அவதானியார் செருக்கொழிந்தவராகி வடலூருக்கு வந்து தெருக்கோடியிலேயே வண்டியை விட்டிறங்கி வீதியில் வீழ்ந்து வணங்கிக் கொண்டே வந்து அடிகளைக் கண்டு பணிந்து ‘வித்துவான்’ என மதித்திருந்தேன். பரிபூரண ஞானி, என்று உணர்ந்திலேன், மன்னிக்க வேண்டும், என வேண்டினார். அடிகளின் தோத்திரமாக ஒரு பாடலையும் பாடிப் பணிந்தார். அப்பாடல் கிடைக்கவில்லை – என்ற இவ்வரலாறு ச.மு. கந்தசாமி பிள்ளையவர்கள் பதிப்பினா லறியப்படுகிறது.

இவ்விலக்கணத் திருமுகத்திற்குச் சேலம் வேலூர் கண்டர் கல்லூரித் தமிழ்ப் பேராசிரியர் திரு. ப.ரா. கந்தசாமி அவர்கள் ஓர் உரை எழுதினார். அது 1968-ல் இராமலிங்கர் பணிமன்ற முத்திங்களிதழில் இதழாசிரிய ராகிய எம்மால் வெளியிடப் பெற்றது. பின்பு உரை யெழுதியவரே தனி நூலாகவும் அச்சிட்டார்.

திருவருள் வல்லபம் என்னும் ஐந்தாம் திருமுகத்தின் வரலாறு “பிரமோதூத வருடம் தை மாசத்தில் புதுச்சேரி சுவாமிகள் சமாதி திருக்கோயில் புகுமுன்னர் சந்நிதானத்திற்கு விண்ணப்பித்துக் கொண்டதற்கு பதில் திருமுகக் குறிப்பு” என ஓர் படியில் காணப்படுவதாகப் பாலகிருஷ்ண பிள்ளை குறித்துள்ளார். பிரமோதூத, தை என்பது 1871 ஜனவரி, பிப்ரவரி.

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *