ஒழிவிலொடுக்கம் மூலமும் உரையும் – ஒலி நூல் வடிவம் (Audio MP3 Book)

enter ஒழிவிலொடுக்கம் மூலமும் உரையும்

click நூலாசிரியர்: திருஞானசம்பந்த சுவாமிகள் திருவருள் பெற்ற சீர்காழி கண்ணுடைய வள்ளல்

Pregabalin to buy uk உரையாசிரியர்: திருப்போரூர் சிதம்பரசுவாமிகள்

பதிப்பாசிரியர்: திருஅருட்பிரகாச வள்ளலார் இராமலிங்க அடிகள்

ஒலிநூல்குரல்: ஆனந்தபாரதி.

பொதுவிலுபதேசம் – முதல் அதிகாரம்:

பாடல் 000 – நூல் அறிமுகம்

ஆசாரியத் தன்மை, சீடத்தன்மை:

பாடல் 00 – சிறப்புப் பாயிரம்

பாடல் 01 – குரு தோத்திரம் , திருஞான சம்பந்தசுவாமிகளின் பெருமை

பாடல் 02 – தற்போதம் நீங்க குருவின் திருவருள் அவசியம் வேண்டும் .

பாடல் 03 – உண்மை குருவை கண்டுகொள்வதும் அவரின் பெருமையும்.

பாடல் 04 – குருவை அல்லாதாரை பற்றுவதால் உண்டாகும் பாவம்

பாடல் 05- உண்மை குருவே தத்துவ நிக்கிரக முதலிய அனுபவத்திற்க்கு வழிகாட்ட இயலும் என்றி நிறுவுதல்

பாடல் 06 – உண்மை அனுபவம் இல்லாதார் ஞான உபதேசம் பிறர்க்கு செய்யின் அது அவர்க்கு பாவமாகும் என்றது.

பாடல் 07 – ஞானகுருவின் உபதேசத் தன்மை

பாடல் 08 – ஞானகுருவின் உபதேச காலமும் , சீடன் அதைக் கேட்கும் முறையும்

பாடல் 09 – ஞானகுரு திருவாக்கின் சிறப்பு

பாடல் 10 – ஞானகுரு திருவாக்கின் சிறப்பு

பாடல் 11 – ஒழிவிலொடுக்க நூல் திருஞானசம்பந்தர் தனக்கு உபதேசமாகக் கூறியது என்றது (நூல் மரபு)

பாடல் 12- ஒழிவிலொடுக்க நூல் இறைவனை அடையும் வழியினை பக்குவர்க்கு வெளிப்படையாக தெரிவிக்கின்றது என்றது.

பாடல் 13- ஒழிவிலொடுக்க நூல் பயன் கூறுதல்

பாடல் 14 – ஒழிவிலொடுக்கம் உபதேச கலையாகிய ஞான நூல் என்று கூறியது

பாடல் 15 – ஒழிவிலொடுக்கம் அதிபக்குவம் உடைய பக்குவர்களுக்கே பயன்படும் என்றது.

பாடல் 16 – ஒழிவிலொடுக்கம் நூலினை கேட்கும்/கற்கும் முறை

பாடல் 17 – ஒழிவிலொடுக்கம் நூல் அவைஅடக்கம்

பாடல் 18 – ஒழிவிலொடுக்கம் நூல் இலக்கண வரம்பிற்கு உட்பட்டது இல்லை எனக்கூறுதல்

பாடல் 19 – இறைவனை குறிப்பினால் குரு உணர்த்த அறியலாம் என்றது.

பாடல் 20- இறைவனை குறிப்பினால் குரு உணர்த்த ஞானத்தால் அறியலாம் என்றது.

பாடல் 21 – பக்குவம் இல்லாதாரின் மாயா உபதேசங்களை கேட்பின் கேட்பவர்க்கும் பாவம் உண்டாகும் என்றது.

பாடல் 22 – பக்குவர்க்கு உரிய இலக்கணம் இது என்றது.

பதியினது(இறைவன்) தன்மை:

பாடல் 23 – பதி (இறைவன்) நிச்சயம் கூறல்.

பாடல் 24 – பதி (இறைவன்) இலக்கணமும் அவர் ஐந்தொழில் செய் விதமும்.

பாடல் 25 – தற்போத ஒழிவில் பதியும் (இறைவன்) ஆன்மாவும் ஒன்றுபட்டு இருக்கும் என்றது.

பாடல் 26 – பதியின் (இறைவன்) அருட்சத்தியின் தன்மை

பாடல் 27 – ஆன்ம ஞான பெற்றவிடத்தில் பதிக்கும் (இறைவன்) ஆன்மாவிற்கும் இடம் ஒன்றே எனல்.

பாடல் 28 – ஆன்மா சார்போதன் என்று உணர்த்தியது.

பாடல் 29 – இறைவனை எதிரிட்டு அறிய இயலாது என்றது.

பாடல் 30 – இறைவனை அறிய ஆணவ மலமே தடை என்றது.

பாடல் 31 – ஆன்மாக்கள் கன்மத்திற்க்கு ஈடாக நடத்தப்படும் என்றது.

பாடல் 32 – ஆன்மா இது தான் என்று அறிவித்தது.

பாடல் 33 – ஐந்து தொழில்களால் உயிருக்கு ஐந்து அவத்தைகள் நடைபெறுகின்றன எனல்.

பாடல் 34 – ஐந்து அவத்தைகளினால் பாதிக்கப்படாது இருக்க உபாயம்.

பாடல் 35 – ஐந்து அவத்தைகளினால் சிவ ஞானிகள் பாதிக்கப்படார்கள் என்றது.

பாடல் 36 – சிவயோகி உபதேசிக்கும் பொருட்டு நீ, நான் என பேதம் கூறினும், அப்பேதம் அவருக்கு இல்லை என்றது.

பாடல் 37 – ஆன்மா தன்னை உணரும் நிலையில் வேறு அனுபவங்கள் தோன்றாது என்றது.

பாடல் – 38 – ஆன்மா தன்னை சிவத்தில் இருந்து பிறித்து அறியாமல் இருப்பதுவே பக்குவம் பெற வழி என்றது.

பாடல் – 39 – ஆன்மா தன் சிற்றறிவால் சிவத்தை ஊன்றி அறிய இயலாது என்றது.

பாடல் – 40- ஆன்மாவானது சிவத்தை தன்னிடம் இருந்து பிரித்தறிய ஆணவ மலமே காரணம் என்றது.

பாடல் – 41 – ஆன்மா சிவத்தோடு கலந்த அத்துவிதம் இது எனக்கூறியது.

பாடல் – 42- வேத முடிவாகிய சிந்தாந்தமே முத்திக்கு வழி காட்டும் என திருஞானசம்பந்தர் உபதேசித்தது.

பாடல் – 43 – திருஞானசம்பந்தர் தனக்கு அருளிய அருளனுபவத்தை வாக்கு முதலியவற்றால் கூற இயலாது என்றது.

பாடல் – 44- திருஞானசம்பந்தர் தனக்கு “அருளே நாம்” என அருளிச்செய்தமை.

பாடல் – 45 – திருஞானசம்பந்தர் தனக்கு ஞானத்தை அறிவித்தலால் தான் அறிந்தேன் என்றது.

பாடல் – 46- ஆணவ, கன்ம, மாயைகளின் நீக்கமே உண்மை நிஷ்டை என்றது.

பாடல் – 47 – ஆன்மபோதம் ஜீவியாது அசைவற்ற நிலையே அருள் நிலை என்றது.

பாடல் – 48 – 36 தத்துவங்களும் நீங்கி, அருளையும் பரையையும் ஆணவ மல வாசனை அற கடந்த நிலையில் சிவாந்தம் தோன்றும் என்றது.

பாடல் – 49 – முத்தி நிலையில் ஆன்மா தன்னையும் சிவத்தையும் பிறித்தறியக் கூடாது என்றது.

பாடல் – 50 – தத்துவ நிக்கிரகம் முதலிய நிலைகளின் ஆனந்தம் தோன்றும் எனவே அவற்றையும் கடந்து சிவத்தோடு அத்துவிதமாய் நிற்க வேண்டும் என்றது.

பாடல் – 51 –  சகல,கேவல நிலையில் இருந்து கொண்டு நிட்டை கூறுதல் ஆகாது என்றது.

பாடல் – 52 – சிவாத்வைதத்தில் சிந்தாந்த வேதாந்த பேதம் இல்லை என்றது.

பாடல் – 53 – உலகியல் ஆசாரங்கள் சிவ ஞானிகளுக்கு இல்லை என்றது.

பாடல் – 54 – தவம் முதலிய ஆசாரங்கள் சிவ ஞானிகளுக்கு இல்லை என்றது.

பாடல் – 55 – பாவமும், அசுத்தமும் சிவ ஞானிகளுக்கு இல்லை என்றது.

பாடல் – 56 – உலகத்தாரின் இகழ்ச்சியும், புகழ்ச்சியும், ஞானிகள் தாக்காது என்றது.

பாடல் – 57 – சன்மார்க்கம் நிறைவாக உள்ள நான்கு மார்க்கங்களையும் திருஞானசம்பந்தப் பெருமான் தனக்கு அருளிச்செய்தமையைக் கூறியது.

பாடல் – 58 – சிவஞானிகளுக்கு பக்தியும் தொண்டும் செய்வோர் முத்தி, சித்தி இன்பங்களை அடைவார்கள் என்றது.

பாடல் – 59 – இறைவன் திருவடியை அடைந்தோர்க்கே சிவபோகம் அனுபவிக்க இயலும் என்றது.

பாடல் – 60 – சிவஞானிகளுக்கு கிரியை முதலியவை அவசியம் இல்லை மற்றவர்களுக்கு அவசியம் என்றது.

பாடல் ‍ – 61 – தீவிரதர பக்குவர்க்கு குருவின் உபதேசமே போதும் மற்றையர்க்கு உபதேசத்தோடு வேதாகமங்களால் உணர்த்த வேண்டும் என்றது.

பாடல் – 62 – பரையோகத்தில் நிற்கும் சிவயோகியே சீவன் முத்தராவர் என்றது.

பாடல் – 63 – சிவஞானம் இல்லாதவர்களுக்கு சிவ வேடத்தால் பயன் இல்லை என்றது.

முதல் அதிகாரம் பொதுவிலுபதேசம் முற்றும்.

சத்திநிபாதத்து உத்தமர் ஒழிவு – அதிகாரம் 2:

பாடல் – 64 – நான்கு பாதம், அதற்குரிய பதம், அதில் உயரிய ஞான பாதத்திற்குரிய நால்வரின் இலக்கணம் முதலியவற்றை ஞானசம்பந்த பெருமான் தனக்கு அருளிச் செய்தார் என்றது.
(இரண்டாம் அதிகாரம் சத்திநிபாதத்து உத்தமர் ஒழிவு தலைப்பின் விளக்கமும் இங்கே காண்க.)

பாடல் – 65 – திருஞானசம்பந்த பெருமான் ஆனந்தாதீதராய் எழுந்தருளி தெய்வ வாக்கின் வழி தனக்கு உபதேசம் அருளிச் செய்தார் என்றது.

பாடல் – 66 – நால்வகை பக்குவத்தாற்கு ஞானாச்சாரியர் உபதேசிக்கும் முறை இது என்றது.

பாடல்  – 67 – அறிவு முதிர்ந்தோர் விடயங்களில் செல்லாது போதத்தை அடக்கி, சிவானந்தத்தில் செல்வார்கள் என்றது.

பாடல் – 68 – பதி, பசு, பாசம் ஆகியவற்றின் இலக்கணங்களை அறிந்தும் சிவானுபவம் அடைய முயற்சி செய்யாதார் அறிவு பயனற்றது என்றது.

பாடல் – 69 – ஞானசாத்திரங்களை கேட்டும் அதன்படி நடவாது விடயச்சேற்றில் அழுந்துவது குற்றம் என்றது.

பாடல் 70 – ஞானாசாரியர் உபதேசம் கூறுமிடத்து சீடன் சகல கேவலங்களில் தாக்கற்று நின்று கேட்பின் மூவகை வினைகளும் அறும் என்றது.

பாடல் 71 – ஞான பாதத்தில் உள்ள பக்குவர்கள் நால்வகையினர் என்றது.

பாடல் 72 – உலக போகங்களில் பற்று நீங்கிய பக்குவர்களுக்கே ஞானகுருவைத் தேடும் நாட்டம் உண்டாகும்    என்றது.

பாடல் 73 – ஞானகுருவை விரும்பி தேடும் மாணாக்கர்க்கு உண்டாகும் எண்வகை குணங்கள் இவை என்றது.

பாடல் 74 – ஞானகுருவை விரும்பி தேடும் மாணாக்கர்க்கு உண்டாகும் பத்து அவத்தைகள் இவை என்றது.

பாடல் 75 – ஞானகுருவை மாணாக்கர் வணங்கும் முறையும், அவர் அருளும் அருவகை தீக்கைகளும் இவை என்றது.

பாடல் 76 ஞான ஆச்சாரியர் சீடர்க்கு தீக்கையினால் தற்போதத்தை நீக்கும் முறைமை இது என்றது.

பாடல் 77 – ஞானகுரு மாணாக்கர்க்கு அளிக்கும் உபதேசத்தை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும் முறை இது என்றது.

பாடல் 78 – ஞானகுரு அளித்த உபதேசத்தை ஏற்றுக்கொண்ட பக்குவர் ஒழியாமல் ஒழியும் முறையை கண்டது இவ்வாறு என்றது.

பாடல் 79 – ஞானகுரு அனைவருக்கும் ஒருமுறையாய் உபதேசிக்கினும் மாணாக்கரின் பக்குவ தரத்திற்கு ஏற்பவே பரிபாகம் உண்டாகும் என்றது.

பாடல் 80 – மந்த பக்குவர்க்கு ஞானம் தோன்றும் முறை இவ்வாறு என்றது.

பாடல் 81 – மந்ததர பக்குவர்க்கு ஞானம் தோன்றும் முறை இவ்வாறு என்றது.

பாடல் 82 – தீவிர பக்குவர்க்கு ஞானம் தோன்றும் முறை இவ்வாறு என்றது.

பாடல் 83 – தீவிரதர பக்குவர்க்கு ஞானம் தோன்றும் முறை இவ்வாறு என்றது.

பாடல் 84 – பக்குவர்க்கு பாசம் இவ்வாறு நீங்கும் என்றது.

பாடல் 85 – பக்குவர்க்கு பாசம் நீங்கிய போது உண்டாகும் அதிசய குணங்கள் இவை என்றது.

பாடல் 86 – பக்குவர்க்கு உண்டாகும் அனுபவம் பிறர்க்கு அதிசயமாய் தோன்றும் என்றது.

பாடல் 87 – பாசத்தை நீக்கி பதியை அடைந்தோரை மீட்டும் பாசங்கள் தாக்கா என்றது.

பாடல் 88 – பாசத்தை நீக்கி பதியை அடைந்தோர்க்கு வேறு சார்புகள் இல்லை என்றது.

பாடல் 89 – பாசத்தை நீக்கிய பக்குவரை வேறு சார்புகள் பற்றாவண்ணம் பதி தன்னுள் முழுவதும் ஐக்கியம் கொள்ளும் என்றது.

பாடல் 90- ஞானிகள் அடைந்த சிவபோகத்தை இங்ஙனம் என்று அவர்களால் குறிப்பிக்க முடியாது என்றது.

பாடல் 91 – பரஞானத்தை அடைந்த ஞானிகளுக்கு வேதாகம அனுபங்கள் யாவும் சரியே என்றது.

இரண்டாம் அதிகாரம் சத்திநிபாதத்து உத்தமர் ஒழிவு முற்றும்.

யோகக் கழற்றி – அதிகாரம் 3:

பாடல் 92 – யோகத்தில் ஆதார தலங்களில் அழுந்தினால் மீளுவதும் மீட்பதுவும் கடினம் என்றது.

பாடல் 93- யோகத்தால் பிறப்பினை நீக்க இயலாது என்றது.

பாடல் 94 – கிரியா யோகம் முதலியவற்றால் ஆன்ம ஞானம் சித்திக்காது என்றது.

பாடல் 95- கோவல சகல நிலைகள் தாக்காது அருள் வடிவாய் நிற்றலுக்கு உபாயம் இது என்றது.

பாடல் 96 – தத்துவங்களை தன்மேல் முட்டாக மூடிக்கொண்டு சமாதிகூடுவது சரியன்று என்றது.

பாடல் 97- ஆதார மூர்த்திகள் தரிசனமும், விந்து நாத தரிசனமும் பொருளன்று என்றது.

பாடல் 98 – தற்போதத்தால் தியானிப்பதால் யோகிகளுக்கு பயன் இல்லை என்றது.

பாடல் 99 – கிரியா யோகத்தால் தவசி தன்னை கருவிகளில் மறைத்துக்கொள்வது கூடாது என்றது.

பாடல் 100- சிவத்தை அடைய அருளை முன்னிட்டு அதன்வழி ஆன்ம போதம் பின்னிட்டு செல்ல வேண்டும் என்றது.

பாடல் 101- சட யோகத்தால் அருள் நிலை தோன்றாது என்றது.

பாடல் 102 – சட யோகத்தால் மனாதிகளைக் கடந்த பூரணத்தை அடைய இயலாது என்றது.

பாடல் 103- மனாதிகளைக் அசையாது நிறுத்துவதால் மூடமாய் நிற்பதால் பயன் இல்லை என்றது.

பாடல் 104 – மனத்தையும் பிராணனையும் பிரம்மரந்திரத்தில் நிற்கச்செய்வது முத்தியன்று என்றது.

பாடல் 105 மனத்தை ஆன்மா தன் போதத்தால் அடக்க இயலாது என்றது.

பாடல் 106 – மனத்தை ஆன்மா தன் போதத்தால் ஒரு கணம் அடக்க இயலுமா?  என வினவி, அன்று என மறுத்தது.

பாடல் 107 – திருவருளுக்கு இடமாக நம்மை நிறுத்தினால் கரண மயக்கங்கள் ஆன்மாவை பற்றாது என்று உபாயம் கூறியது.

பாடல் 108- கரணங்கள் அடக்க முயற்சித்தால் மேன்மேல் எழும் எனவே திருவருளுக்கு இடமாய் இருந்து அவற்றை அடக்கு என உபாயம் கூறியது.

பாடல் 109 – திருவருளை தனக்கு அன்னியமாய் எதிரிட்டு நோக்காது, அதுவே தானாய் அத்துவிதாமாய் பார்க்க அதன் நிறைவில் கருவி கரணங்கள் நீங்கும் என்றது.

பாடல் 110 – தற்போதத்தை திருவருள் போதத்தால் அடக்கினால் கருவி கரணங்கள் அடங்கும் என்றது.

பாடல் 111 – கருவிகளும் போதமும் கடந்த சுத்த நிலையில் நின்றால் ஆனந்த லாபம் உண்டு என்றது.

பாடல் 112 -தற்போதம் நீங்கிய நிலையில் ஆன்ம ஞானம் தோன்றும் என்றது.

பாடல் 113 – பிரபஞ்சம் முதலிய எல்லாவற்றையும் பகுத்து அறியாது திருவருள் வடிவாய்  காண்க என்றது.

பாடல் 114- ஞானிகள் ஆன்மாக்களுக்கு அத்துவித உண்மையைக்காட்டிக் கொடுத்தாலும், அது பழக்கவசத்தால் துவித பாவனையில் நிற்கும், இது சரிஅன்று என்றது.

பாடல் 115 – ஆன்மபோதம் அசையாது அத்துவிதமாய் இறைவனை நோக்கு என்றது.

பாடல் 116 – ஞானயோகத்திற்கு உபாயம் இவைகள் என்றது.

பாடல் 117 கிரியை முதலான யோகத்தில் பழகுவோர் அந்த பழக்கத்தை நீக்கி ஞானயோகத்தில் பழகினால் சிவானுபவம் பெறலாம் என்றது.

பாடல் 118 – தற்போதம் நீக்கி அருள்வழி வருவோரை இறைவன் முழுவதும் தன்மயமாய் ஆக்கிக்கொள்வான் என்றது.

பாடல் 119 – நூலறிவினால் தான் பிரமம் என்போர்க்கு தற்போதம் நீங்காது என்றது.

பாடல் 120 – தியானத்தில் ஓர் உருவத்தை தியானித்தும் பிறகு அதைவிடுத்து வேறு உருவத்தை தியானிப்பது முதலிய செய்கைகளை ஞானபக்குவன் செய்யலாகாது என்றது.

பாடல் 121- அபக்குவராய் இருந்த தன்னை திருஞானசம்பந்தர் திருவடி தீட்ஷை அருளி என்னை உய்யக்கொண்டார் என்றது.

யோகக் கழற்றி – அதிகாரம் 3 – முற்றும்.

கிரியைக் கழற்றி:

பாடல் 122 – கிரியையாளரைப் பார்த்து ஞானிகள் நடையை எடுத்துக்காட்டி, ஞான நிலையை பின்பற்றுக என்றது (அதிகார விளக்கம் முன்னுரை)

பாடல் 123 – கிரியையை நீக்கி ஞானம்பெற விரும்பும் சீடனின் தற்போதம் அடங்குமாறு உபதேசிக்கும் குருவே ஞானகுரு என்றது.

பாடல் 124 ‍ இறைவனின் தன்மைகளை அறிந்தும் அதை உணராது கிரியையில் செல்வோர்க்கு அறிவுறுத்தியது.

பாடல் 125- கிரியாகுரு உபதேசத்தால் ஆன்மலாபம் இல்லை என்றது.

பாடல் 126 – ஞானிகள் கிரியை முதலானவை செய்ய வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்றது.

பாடல் 127 – கிரியை நீங்கி அதன் நிறைவில் தோன்றியதே ஞானம் அதனால் ஞானிகளுக்கு கிரியை செயதல் அவசியம் அன்று என்றது.

பாடல் 128 – கிரியை  செய்யும் காலத்தில் தெய்வகதியாய் ஞானம் தோன்றினாலும் கிரியையின் மேலுள்ள பழக்கத்தால் தோன்றிய ஞானம் நிலைபெறாது மறையும் என்றது.

பாடல் 129 – கிரியை  செய்யும் காலத்தில் கருவி கரணங்கள் அசைந்து தொழில் படுவதால் இவற்றை கடந்த இறை நிலையை இம்முறையை கொண்டு அடைய இயலாது என்றது.

பாடல் 130 – தொழில் ஒழிவில் நின்ற ஞானிகளைக் கண்டு அவர் போல் நிற்றி என்றது.

பாடல் 131 – கிரியையாளரின் செய்கைகள் ஞானிகளுக்கு பரிகாசமாய் தோன்றும் என்றது.

பாடல் 132- சாத்திர அறிவினால் ஞான நிலைக் கைகூடாது என்றது.

பாடல் 133 – அறிவையும் அருளையும் கடந்து நிற்கும் சிவத்தை தற்போதத்தால் செய்யும் கிரியைகளால் அடைய முடியாது என்றது.

பாடல் 134 –  தற்போத ஒழிவை அடந்தவர்க்கே சிவஞானம் வாய்க்கும் என்றது.

பாடல் 135-  தற்போத ஒழிவை பெறுவதற்கு உபாயம் இது என்றது.

பாடல் 136 – தற்போதம் சீவியாது அருளில் மறைந்து நிற்றற்கு உபாயம் இது என்றது.

பாடல் 137 – தற்போதத்தை சிவத்துக்கு கொடுத்து அந்த சிவத்தில் அசைவற நிற்றலே முத்திக்கு வழி என்றது.

கிரியைக் கழற்றி – அதிகாரம் 4 – முற்றும்.

சரியைக் கழற்றி:

பாடல் 138 – உண்மை முத்தியை பெறுவதற்கு சரியை முதலானவை சரியான வழியன்று என்றது.

பாடல் 139 – சரியை குருவின் உபதேசங்கள் முத்திப்பயன் தராது என்றது.

பாடல் 140- ஆன்மாக்கள் தங்களின் அற்ப சுதந்திரத்தால் முத்தி அடைய இயலாது என்றது.

பாடல் 141 – அகத்தில் ஞானமில்லாமல் தவசிபோல் புறவேஷம் கட்டுவதால் பயன் இல்லை என்றது.

பாடல் 142 – ஞான நிட்டை கைகூடாதவர் ஞானியைப்போல் வெளியில் நடிப்பதெல்லாம் மாயையின் மயக்கம் என்றது.

பாடல் 143 – அகத்தில் ஞானமில்லாமல் ஞானியைப்போல் வெளியில் நடிப்பவர்க்கு அவ்வேடத்தால் உலக இன்பம் கிடைக்குமே அன்றி முத்தி இன்பம் கைகூடாது என்றது.

பாடல் 144 – பிறவிப்பித்துன்பம் பொறாமல் ஞானத்தில் விருப்பம் கொண்ட மாணாக்கனுக்கு ஞான ஆச்சாரியர் கூறுவது இது என்றது.

பாடல் 145 பேரின்பம் ஆன்மாவை விட்டு நீங்காது என்றும் அதனைப் பெறுவதற்கு உபாயம் இவை என்றது.

பாடல் – 146 – சிற்றின்பத்தைப்போல் போரின்பத்தை தற்போத அறிவினால் அறிய இயலாது என்றது.

பாடல் – 147 – தற்போத நீக்கத்தை பெற்ற நிலையே பேரின்பம் தோன்றும் இடம் என்றது.

பாடல் – 148 – கருவிகளை உள்ளபடி அருளால் அறிந்து அருள்மயமாய் இருந்தால் அவற்றினால் மயக்கம் உண்டாகாது என்றது.

பாடல் – 149 – திருவருளைப் பெறுவதற்க்கு உடலை நீக்க வேண்டும் என்னும் அவசியம் இல்லை என்றது.

பாடல் – 150- சிவாத்வைதம் அடைந்தவர்க்கு வேதாந்த சித்தாந்த முத்தி என்கின்ற பேதம் இல்லை என்றது.

பாடல் – 151 – தற்போதம் அற்று, கருவி கரணம் நீங்கி சும்மா இருந்தால் முத்தி நிச்சயம் என்று ஞானசம்பந்தப் பெருமான் உபதேசித்தது.

விரத்திவிளக்கம்:

பாடல் – 152 – ஆன்மாக்கள் சார்ந்ததின் வண்ணமாகும் தன்மையது என்று ஞானசம்பந்தப் பெருமான் உபதேசித்தது. (ஒழிவிலொடுக்கத்தின் 6ஆம் அதிகாரம் விரத்திவிளக்கம் ஆகும், இதன் அதிகார விளக்கமும் இங்கு காண்க.)

பாடல் – 153 – உண்மைத் துறவியரை ஆறுவகைச் சமயத்தாரும் போற்றி அங்கீகரிப்பர் என்றது (திருக்குறளின் அதிகாரம் காட்டல்)

பாடல் – 154 – தேகம், உணவு முதலிய விடய இச்சையை நீக்கியோர்க்கே இன்னூல் பயன் தரும் என்றது. (நூலும், அதிகாரப் பயனும் இது)

பாடல் – 155- பாசங்களாகிய மும்மலம் நீங்கினால் ஆன்மாவிற்கு இடம் இறைநிலை என்றது.

பாடல் – 156 – கருவி கரணங்களை தான் (ஆன்மா) அன்று என உணர்ந்தால் திருவருள் தோன்றும் என்றது.

பாடல் – 157- ஆன்மாக்களின் சொரூப, ரூப, சுபாவங்கள் இவை என்றது.

பாடல் – 158- பதியின் (இறைவனின்) சொரூப, ரூப, சுபாவங்கள் இவை என்றது.

பாடல் – 159 – சுத்தத் துறவியரின் இலக்கணம் இது என்றது.

பாடல் – 160- சுத்தத் துறவியர்கள் உலகவாதனையால் தாக்கப்படார்கள் என்றது.

பாடல் – 161- ஆன்மாக்கள் சத்து விசாரம் செய்து உண்மை விளக்கம் பெறவேண்டும் என்றது.

பாடல் – 162 – கருவி கரணங்களின் உண்மையை விசாரித்து அறிந்தபின் உலகவாதனைக் காட்சி மாத்திரமாய் தோன்றும் என்றது.

பாடல் – 163- கருவி கரணங்களின் உண்மையை விசாரித்து அறிந்த தெளிவே ஞானம் என்றது.

பாடல் – 164 – வாசக ஞானிகளியும் அனுபவ ஞானிகளியும் உள்ளபடி உணர உபாயம் இது என்றது.

துறவு:

165 – உண்மைத் துறவியர்களுக்கு உலக உறவுகள் பொய்யாத் தோன்றும் என்றது.

துறவு அதிகாரம் விளக்கமும் இங்கு காண்க.

பாடல் – 166 – அரி பிரமாதியர் வாழ்வும்  அநித்தியம் என்றது.

பாடல் – 167 – பட்டினத்தார், பத்திரக்கிரியார் துறவின் சிறப்பு இது என்றது.

பாடல் – 168 – போகப்பற்றையும் தேகப்பற்றையும் நீக்கி ஞானத்தில் நிற்போர்க்கே இனி பிறப்பில்லை என்றது.

பாடல் – 169 – உண்மைத் துறவியருக்கு பொருளாசை கூடாது என்றது

பாடல் – 170 – செல்வம், இளமை, உடம்பு ஆகியவற்றின் நிலையாமையை உணர்ந்து தற்போதம் நீக்குவதே உண்மைத் துறவு என்றது.

பாடல் – 171 – நிராசையே பேரின்பம் பெற வழி என்றது.

பாடல் – 172 – தற்போத நீக்கமே உண்மைத்துறவின் நிலை என்றது.

பாடல் – 173 – தற்போதம் அகன்ற ஞானியர்களுக்கு ஐம்புலன்களால் வரும் துன்பம் இல்லை என்றது.

பாடல் – 174 – தனு கரண புவன போகங்களில் பற்றின்றி இருக்க வேண்டும் என்றது.

பாடல் – 175- துறவு நெறியில் தலைப்படுவோர்க்கு தேகாதி இச்சைகள் ஆகாது என்றது.

பாடல் – 176- ஆணவமல நீக்கமே உண்மைத் துறவின் இலக்கு என்றது.

பாடல் – 177 – உத்தம பக்குவர்க்கு குடும்ப வாதனைக் கூடாது என்றது.

பாடல் – 178 – அனித்திய விவேகம் வருவதே துறவுக்கு முதல் நிலை என்றது.

பாடல் – 179- அனித்திய விவேகம் வந்த பக்குவர்கள் இங்ஙனம் துறவை நாடுவார்கள் என்றது.

பாடல் ‍ 180 அனித்திய விவேகம் வந்த பக்குவர்கள் விரைந்து துறவை நாடுவார்கள் என்றது.

பாடல் – 181 – உத்தமத் துறவியர் சுட்டறிவு நீங்கி என்றும் அருள்போதத்தில் இருப்பார்கள் என்றது.

பாடல் – 182 – உத்தமத் துறவியரின் அறிவு இச்சை செயல்கள் இவை என்றது.

பாடல் – 183 – உத்தமத் துறவியர் தேக உணர்வின்றி அருள் உணர்வில் இருப்பார்கள் என்றது.

பாடல் – 184 – உத்தமத் துறவியர் இத்தேகத்தில் இருப்பினும் அவர்களை அது கருதி பிரபஞ்சிகளைப்போல் எண்ணுதல் கூடாது என்றது.

பாடல் – 185 – உத்தமத் துறவியர்கள் பிரபஞ்சிகளின் உபசாரங்களை விரும்பார்கள் என்றது.

பாடல் – 186 – உத்தமத் துறவியர்கள் இத்தேகத்தையே மிகை எனக் கருதுவார்கள் என்றது.

பாடல் – 187 – உத்தமத் துறவியர்களின் பிறப்பு முத்திக்குரியது என்றது.

பாடல் – 188 – உத்தமத் துறவியர்களுர்களுக்கு பற்றற்ற தன்மையே பெருமை என்றது.

பாடல் ‍ 189 ‍‍ உண்மைத் துறவிகளின் சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் இவை என்றது.

அருளவத்தைத் தன்மை:

பாடல் – 190 – திருவருள் உதயமாகிய காலத்தில் உலகபோகங்கள் பொய்யாத் தோன்றும் என்றது.

பாடல் – 191 – பக்குவத்தார் திருவருளை இங்ஙனம் வேண்டி நிற்பார் என்றது.

பாடல் – 192- சுத்தாவத்தையில் நிற்போரின் தன்மைகள் இவை என்றது.

பாடல் – 193 – சுத்தாவத்தையில் நிற்போர்க்கு முத்தி அனுபவங்கள் இவை என்றது.

பாடல் ‍ -194 –  கருவிகள் நீக்கியவிடத்து வருங்குணமும், தன்னை அறிந்தவிடத்து வருங் குணமும், திருவருள் தோன்றியவுடத்து வரும் குணமும், ஆநந்தந் தோன்றிய இடத்து வரும் குணமும் இவைகள் என்றது.

குறிப்ப: ஒலி நூல் பதிவு நடைபெற்றுக்கொண்டு வருகின்றது, மீதமுள்ள பகுதிகள் தொடர்ந்து இங்கு வெளிவரும்.

Vallalar way of Life